یارب

 

یا رب تو به عیب بندگان ستاری                             یا رب تو جمله عاصیان غفاری

نامید شدن از کرمت عین خطاست                        ای ذوالکرمی که چون تو کو دیاری

یا رب به تو من امیدوارم شب و روز                        بر رحمت تو نظاره دارم شب و روز

بخشنده توئی کریم بی مثل توئی                        از جرم و گناه بی قرارم شب و روز

یا رب نظرت به لطف یار همه است                       یا رب کرمت شامل کار همه است

نومید نیم ز جود و فضل و کرمت                           لطف تو همیشه غم گسار همه است

یا رب به جلال و عزت و جاه نبی                         یا رب به شعاع عارض ماه نبی

چون شافع عاصیان بود آن حضرت                      با خوف و رجام به درگاه نبی

یا رب به علی شهنشه جن و بشر                     یا رب به مقام و رفعت آن سرور 

من غرق گناه و نادم از کرده خویش                    یا رب ز کرم تو از گناهم بگذر

ای خالق خلق. ای خداوند کریم                        ای آن که توئی به جمله مخلوق رحیم

لطف و کرمت نه انتهائی دارد                           نه چون تو کسی بود به مخلوق صمیم    

یا رب تو مرا بخویش تن وامگذار                      بر خواهش نفس و حرص و جهلم نسپار

چون دست تو فوق دست مخلوق بود              از بحر ذنوب و جهل ببرونم آر

یا رب به صفات و ذات احسانی تو                  هم قادر و هم قدیر و دیانی تو

فردی بسخا وجود و احسان و کرم                  هم راحم بی مثال و رحمانی تو

/ 1 نظر / 19 بازدید
مجتبي صديقيان كاشي MSK

» بنام خدا ، بياد خدا و براي خدا [گل] سلام [لبخند] خيلي زيبا و ذوق آور بود...؛ مخصوصا مصرعي كه زياد توي نظرم اومد؛ نامید شدن از کرمت عین خطاست >اين مصرع، شايد اشاره به اين آيه داره كه خدا انسان رو از یأس، نهی کرده و امید رو پیش روش قرار داده «و لا تایئسوا من رَوح الله إنه لا یَایْئَس من روح اللّه الا القوم الکافرون؛ و از حمت خدا نااميد نباشيد كه تنها کافران از رحمت خداوند، ناامیدند» در باب نااميدي از رحمت و شفقتش آورده اند خداوند متعال وحی فرستاد به حضرت یعقوب(عليه السلام) که ميدونی چرا یوسف رو چندین سال از تو جدا کردم؟ از آن جهت که گفتی: «ترسم گرگ يوسف را بخورد». چرا از گرگ ترسيدي و به محافظت من امید نداشتی ؟ و از غفلت برادراش فكرها كردي و به حفاظت من فكري نكردي !؟ مولانا ميگه : انبیاء گفتند نومیدی بد است فضل و رحمت های باری، بی حد است از چنین محُسن نشاید ناامید دست در فتراک این رحمت زنید بعد نومیدی بسی امیدهاست از پس ظلمت، دوصد خورشید هاست نومیدی ها به پیش او نهید تا ز درد بی دوا، بیرون جهید با مهر مجتبي